Baj, baj

Ludowa piosenka

Przyszedł dziadek Baj.
Przyniósł kopę jaj.
Baj! Baj! Baj!

Dał każdemu dzieciąteczku
po jajeczku, po jajeczku.
Baj!Baj!Baj!

Zabrakło mu dla Zosi.
Niech kokoszki poprosi:
Daj!Daj!Daj!

Bajeczka

Autor: M.Terlikowska

Była sobie bajeczka,
co nie chciała być bajką:
wyskoczyła z książeczki
i uciekła przez balkon.

teraz chodzi po mieście,
po ulicach, uliczkach,
skrzydełkami szeleści -
nieprawdziwa i śliczna.

Chciała zostać murarką,
by zarobić choć grosik,
ale majster cementu
nie pozwolił jej nosić:

-Nie poradzisz , bajeczko,
z taką ciężką robotą;
bo się podrą haleczki
i skrzydełka pogniotą...

Chciała w hali pracować,
gdzie się ryby sprzedaje-
ale w hali targowej
nie ma miejsca dla bajek.

Więc usiadła, zmartwiona,
na ławeczce na skwerze:
-Kto mnie weźmie do pracy,
kto mnie z soba zabierze?

Aż ją znalazł poeta -
no, i zabrał do teczki,
bo już szukał od dawna
zaginionej bajeczki.

Teraz bajka w przedszkolu
ma wygodne mieszkanie:
pokochały ją dzieci -
i już z dziećmi zostanie.

Biała Bajka

Autor: Hanna Łochocka

Szła białym lasem Bajka Biała,
a wokół niej pył śnieżny wiał,
i sama się opowiadała
każdemu, kto jej słuchać chciał.

Mówiła, jak to młode świerczki
poubierały się na bal,
jak się ubrały w koroneczki,
w kapturek, płaszczyk, w biały szal
i jak wiatr-urwis gdzieś nad ranem
postrącał z nich srebrzystą sadź,
a świerczki rzekły zagniewane,
że nie chcą odtąd wiatru znać...

Opowiadała, jak pod krzakiem
Mróz usnął sobie raz na wznak,
a śnieżne skrzaty - łobuziaki
sypnęły z nieba biały mak,

jak Mróz się zbudził z buzią pełną
i jak z tych figlów śmiał się w głos,
a potem miękka chmurek wełną
otulił skrzaty aż po nos...

I jak Pampuszek, biały duszek
zamiast uskubać gęsi puch,
śnieg ponapychał do poduszek
i chwalił się, że z niego zuch!

Mówiła Bajka bajkę białą,
mówiła bajek białych sto,
że aż się słonko zasłuchało
i razem z nią po ścieżce szło.

Bajki

Autor: Z. Obniski

Nocą księżyc niezabudkom
Opowiadał coś cichutko.

Świerszczyk siedząc obok w trawie
Słuchał bajki tej ciekawie.

-Ćwir - zaćwierkał - ja opowiem
Tę bajeczkę wietrzykowi.

Potem wietrzyk pragnął, aby
Wysłuchały tego żaby.

-Rech, rech! - rzekły żaby kumy-
Niech się o tym dowie strumyk.

Strumyk także się nie lenił,
Rozpowiedział wsród kamieni.

Lecz kamienie, jak to wiecie,
Całe życie milczą przecież.

...Więc nie wiemy, co cichutko
Szeptał księżyc niezabudkom.

Gaworki

Odwiedziliśmy stronę www.real.pl/kolysanki_spiewanki.php
Nasz komentarz do strony:
Bardzo nam się podobały wiersze: Profesor, Nieoczekiwani goście, Wróbelek....